Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011

μπερδεμένες νύχτες....



Μπερδεύτηκαν οι νύχτες
ξημερώνουν βιαστικά
Τα όνειρα βίαια
σβησμένα
Τα βρίσκω το πρωί
φαντάσματα
στο μαξιλάρι

Απόψε ήταν το λαστιχάκι
που φορούσες στα μαλλιά
το μαύρο 

Πέντε η ώρα
ξαναμέτρησα το χθες
μισό κι αυτό
ν' ανάβει τσιγάρο
στα σκοτάδια μου
με το μυαλό μου
να τριγυρνάει
αδέσποτο 

Έσφιξα το λαστιχάκι
στη χούφτα μου
ξημέρωσε 
κι ακόμα σκοτάδι

5 σχόλια:

Μαίρη Κλιγκάτση είπε...

...προσπαθούσαν να με πείσουν πως ''σε σωστή ώρα νυχτώνει'' πάντα...

και εγώ τους κοιτούσα αδιάφορα...

δεν με φόβιζαν ποτέ τα σκοτάδια...

οι αδέσποτες πρώτες αχτίδες έκαναν τη ζημιά...

μπράβο, Έλλη...

ELENI είπε...

OI MΠΕΡΔΕΜΕΝΕΣ ..ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΦΟΒΙΖΑΝ ..ΚΑΙ ΟΣΟ ..ΜΕΓΑΛΩΝΩ ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ...ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΗΝ ΜΕΡΑ .....Η ΝΥΧΤΑ ΕΧΕΙ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΜΑΓΕΙΑ ...ΟΤΑΝ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΥ ..ΠΑΤΑΣ .....

OSTRIA είπε...

ομορφο!!!

Theodosia είπε...

"μπερδεύτηκαν οι νύχτες
ξημερώνουν βιαστικά
τα όνειρα βίαια
σβησμένα,
μισά τα βρίσκω το πρωί
φαντάσματα....."

Αχ αυτά τα όνειρα που σβήνουν βίαια.
Και το πρωί προσπαθείς να πιαστείς από την αχνή παρουσία τους μέχρι να εξαφανιστούν.

Unknown είπε...

there are few dreams which remain in your mind day and night ... your constant companions!
daman